AB vfc filter 116all http://thenounproject.comThe Noun ProjectIcon TemplateRemindersStrokesTry to keep srokes at 4pxMinimum sroke weight is 2pxFor thicker srokes use evennumbers: 6px, 8px etc.Remember to expand srokesbefore saving as an SVGSizeCannot be wider or taller than100px (artboard size)Scale your icon to fll as much ofthe artboard as possibleUngroupIf your design has more than oneshape, make sure to ungroupSave asSave as .SVG and make sure“Use Artboards” is checked100px.SVG 07 Created by Gregor Cresnarfrom the Noun Project 63 Artboard 18 Artboard 23
فیلتر محصولات logo
chibekhoonam_banner
مرتب سازی بر اساس
  • 1 کالا

چینوآچه به

 

زندگینامه چینوآچه به

«چینوآچه به» در اگیدی واقع در آفریقا متولد شد. در هشتاد و سه سال زندگی‌اش یعنی از ۱۹۳۰ تا ۲۰۱۳، به کار در رادیو و روزنامه نگاری پرداخت و پس از رمان «همه چیز از هم می‌پاشد» که برایش شهرت جهانی به ارمغان آورد، در مسیر نویسندگی ماند و چند رمان دیگر نیز نوشت.

 

آثار چینوآچه به

مطرح‌ترین اثر «چینوآچه به» سه گانه‌ی اوست که شامل رمان‌های «دیگر آرامشی در کار نیست»، «پیکان خدا» و «همه چیز از هم می‌پاشد» می‌شود. البته او آثار دیگری را هم به رشته تحریر در آورده همانند: تپه‌ی مورچه‌های ساوانا، مرد مردمی و مجموعه داستان دختران در جنگ. او سعی دارد در کتاب‌هایش اوضاع اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و اجتماعی نیجریه را بازتاب دهد و از آن سخن بگوید. اگرچه که این هدف را لابه لای داستان‌های پرکشش به نتیجه می‌رساند، اما باز هم تاثیر مستقل بر مخاطب گذاشته و او را وادار می‌سازد علاوه بر شخصیت‌های قصه، به فرهنگ و اجتماع نیجریه نیز فکر کند. رمان «دیگر آرامشی در کار نیست» از نظر بسیاری از منتقدین و نویسندگان به عنوان کتابی برجسته و درخشان در ادبیات قرن بیستم یاد شده. هم چنین «چینوآچه به» برای مجموعه آثارش برنده‌ی جایزه‌ی من بوکر گشته است.

 

چینو آچه به

 

بخشی از کتاب دیگر آرامشی در کار نیست:

«کارمند شورای فرهنگی بریتانیا نگاهی دزدکی به او انداخت، نگاهی که بیشتر از سر غریزه بود تا از سر ناچاری، چون با این که رفتن به باشگاه برای آفریقایی‌ها از نظر قانونی منعی نداشت، تعداد بسیار کمی از آن‌ها به آن جا رفت و آمد داشتند. در آن موقعیت خاص، غیر از پیشخدمت‌هایی که بی‌سر و صدا مشغول پذیرایی بودند آفریقایی دیگری در آن جا دیده نمی‌شد. می‌شد بدون این که پیشخدمت‌های یونیفرم‌پوش متوجه شوند وارد باشگاه شد، چیزی نوشید، صورت حساب را امضا کرد و با دوستان گپی زد و بیرون رفت.»

مرتب سازی بر اساس